Vertrek vanuit Vredespaleis, Den Haag

Zondag 29 juli 2007
Vandaag is het zover. De reis waar ik al een hele tijd naar uit heb gekeken, gaat van start. Om 9 uur ‘s ochtends kom ik samen met de andere deelnemers van de pelgrimstocht aan in Den Haag. In 4 witte terreinwagens zullen we vanmiddag, als een ware vredeskaravaan, vertrekken naar onze eerste bestemming: Brussel. Ter gelegenheid van ons vertrek is een conferentie georganiseerd voor alle deelnemers, hun familie en vrienden, andere Ethiopiërs en natuurlijk voor de sponsoren, waaronder CMC Mensen met een Missie. De conferentie begint met een aantal inspirerende toespraken van onder andere Petros Berga. Hij voert het woord namens de stichting Admas, de initiatiefnemer van deze reis. Ook spreken de vertegenwoordigers van de twee grootste religieuze gemeenschappen in Ethiopië: de moslims en de orthodox-christelijken. Zij prijzen beiden het initiatief voor de pelgrimstocht en spreken de hoop uit dat de deelnemers, die allen verschillende etnische en religieuze achtergronden hebben, tijdens de reis naar elkaar toe zullen groeien. Zo zetten zij gezamenlijk een kleine stap richting vrede en verzoening. Om dit symbolisch tot uiting te brengen, steken de beide religieuze leiders, samen met Petros Berga, een kaars aan bij het World Peace Flame, voor het Vredespaleis. Vervolgens geven zij het vuur door aan de overige aanwezigen.
Een van de organisatoren vergeleek de pelgrims met de Drie Wijzen uit het Oosten, die - geleid door een ster - vetrokken op zoek naar het kindje Jezus, zoals beschreven wordt in het geboorteverhaal in de evangeliën. Dit was een thema dat later terugkwam in de loop van de reis. Het vertrek werd ook opgeluisterd met het zingen van een lied dat speciaal gecomponeerd was voor de reis. De toverachtige klanken van het Amhaarse lied klonken over het hele Vredesplein wanneer iedereen deelnam aan het refrein, het herhalen van de woorden Amen en Vrede, het werkte als een affirmatie van de doelen van de reis. De jonge Ethiopische kunstenares Kawkabey van Roie, toonde een schilderij met drie luiken die een visuele boodschap meedeelde: het ging om handen die op verschillende manieren gebruikt kunnen worden. Op het centrale luik werkten zij samen om een boodschap van samenwerking en vrede uit te zenden. Na het emotionele afscheid van familie en vrienden, was het de hoogste tijd om te vertrekken.